Preston Castle

Kalifornia #13

Zamek Preston

Jedna z najstarszych szkół reformatorskich w Stanach Zjednoczonych, domem dla niesfornych chłopców, takich jak Merle Haggard, została teraz porzucona.

Budowa tego 46.000 stóp kwadratowych, 120-pokojowego romańskiego “zamku” rozpoczęła się w 1890 roku. Cegły budynku zostały wykonane przez pobliskich więźniów Folsom i San Quentin i wysłane koleją do Ione, w Kalifornii na przedgórzu Sierra, gdzie zbudowano zamek.

Ustawodawca stanowy nakazał budowę budynku, aby służył jako zakład poprawczy dla nieletnich rehabilitacji. Do 1894 roku zamek został ukończony i otwarto Szkołę Przemysłu Preston. Na wojskowych strażnicach szkoły spędzały pół dnia w szkole, a druga połowa uczyła się handlu, który mógłby ich wspierać po ich uwolnieniu. Obiekt służył jako dom dla szkoły do ​​1960 roku, kiedy to został przeniesiony do nowszych pobliskich budynków.

Przez następne czterdzieści lat zamek pozostawał opuszczony, aż do 2001 roku, kiedy pięćdziesięcioletnia dzierżawa została przekazana Fundacji Zamku Preston. Od tego czasu fundacja pracuje nad ochroną i restauracją zamku. Budynek został nazwany Kalifornijskim Zabytkiem Historycznym (# 867) i znajduje się w Krajowym Rejestrze miejsc o znaczeniu historycznym (NPS-75000422).

Od dawna mówi się, że zamek jest nawiedzany i został zbadany przez różnych łowców duchów. Przez wiele lat w zamku było kilka zgonów, ale przypuszcza się, że nawiedzała je Anna Corbin, gosposia, która została pobita na śmierć w 1950 roku. Dla tych, którzy mają nadzieję doświadczać zjawisk paranormalnych, nocne wycieczki po duchach oferowane są za 100 USD. Podstawowe wycieczki są również oferowane w każdą sobotę, a także we wtorki, w miesiącach od kwietnia do grudnia.

Przyszły bohater bitewny Neal Cassidy rzekomo “odkrył literaturę”, będąc jednocześnie oddziałem w szkole. Inne słynne oddziały to muzyk country Merle Haggard (który ma tatuaż “PSoI”), aktor Lee J. Cobb, aktor Rory Calhoun i autor Eddie Bunker.

Z CA-99 podejmij CA-104 w kierunku Jacksona. Skręć w lewo w Sutter Ln i skręć w pierwszą w lewo na Palm Drive. Z CA-16 skręć w CA-124 na południe. W Ione skręć w prawo w Preston, w prawo na Sutter i w lewo na Palm Drive.

Gilroy Gardens

Dom dla drzew “cyrkowych” stworzonych przez Axela Erlandsona.

Axel Erlandson nigdy nie zamierzał stworzyć nowego gatunku kształtującego drzewa lub zostać ojcem ruchu artystycznego. Chciał tylko zabawić swoją rodzinę.

Jako młody chłopiec rodzina Erlandson urodzona w Szwecji osiadła w Kalifornii. Axel dorastał jako rolnik, poślubił swoją żonę Leonę w 1914 roku i miał córkę. To mógł być koniec historii, gdyby Erlandson nie zauważył dziwnej własności drzew, które naturalnie przeszczepiłyby się razem.

Znany jako inoskulacja, występuje, gdy jedno drzewo wiąże się z drugim. Dało to Erlandsonowi pomysł i zaczął tworzyć plany dla serii drzew, które celowo zostały ze sobą połączone, aby stworzyć przyjemne kształty. Nie było to szybkie, wiele lat łagodnie kształtowało, przeszczepiało i przycinało drzewa, ale było satysfakcjonujące, a dziwne drzewa rozbawiły jego przyjaciół i rodzinę. Jego pierwszym dziełem było “Cztery Nogi Giganta”, cztery drzewa, które wyrósł w jedną ciężarówkę, tworząc rodzaj drzewnego altanka.

W 1945 roku, dwadzieścia lat po tym, jak Erlandson rozpoczął swoje hobby, jego żona i córka wspomniały, że widzą ludzi płacących za oglądanie takich dziwactw, jak pochylone budynki w Tajemniczym miejscu. Wrócili do domu i wspomnieli (z ręki), że drzewa Axela mogą przyciągnąć ludzi, którzy zapłaciliby za ich obecność, gdyby byli na dobrze przejechanej trasie turystycznej. Erlandson uwielbiał ten pomysł, przeniósł drzewa w nowe miejsce i wysłał kilka zdjęć jego unikalnych drzew Robertowi Ripleyowi. Ripley był pod wrażeniem i słusznie; Erlandson wyhodował drzewo, które podzieliło się na sześcian, drzewo, które miało dwa pnie tworzące łuk i drzewo (sześć, faktycznie), które było utkane jak kosz, między innymi. Nikt nigdy nie widział czegoś podobnego, a Ripley opisywał go w swoim magazynie 12 razy. Zapytany, jak to zrobił, Erlandson odmówił ujawnienia swoich sekretów i powiedział po prostu: “Rozmawiam z nimi”.

Niemniej jednak cyrk drzewny nie był wielkim sukcesem finansowym, aw 1963 roku Erlandson sprzedał nieruchomość, drzewa i wszystko, a wkrótce potem zmarł. Wkrótce zapomniano o wszystkich 70 drzewach, aw 1977 r. Pozostało tylko czterdzieści unikalnych okazów. Wszystko to zaplanowano na buldożer, by stworzyć centrum handlowe.

Na szczęście dla drzew i dla świata zostali uratowani przed tym losem przez Michaela Bonfante, właściciela Nob Hill Foods. Bonfante, ogrodniczy koneser, otworzył park rozrywki iw 1985 roku przeniósł drzewa do tego, co jest obecnie znane jako Ogrody Gilroy.

Dziś 25 drzew Axel Erlandson jest wystawionych w Gilroy i pierwszym stworzeniu Erlandson, czworonożny olbrzym pozostaje żywy i dobrze w parku, około 80 lat po rozpoczęciu.

W latach, które minęły od jego śmierci, twórczość Erlandsona zainspirowała wielu innych twórców Drzewa, aw 2005 r. Japońskie targi poświęcone były ogrodniczym tworom “Cyrkowych Drzew”. Wraz ze wzrostem koncentracji na zrównoważonym stylu życia i ekologicznym budownictwie struktury drzew Erlandsona mogą okazać się ważniejsze niż ktokolwiek wcześniej sądził.

Pozostałe, ale martwe, przykłady drzew cyrkowych można również zobaczyć w Visionary Art Museum w Baltimore, Maryland i muzeum sztuki Santa Cruz.

Badwater Basin

Najniższy punkt w Ameryce Północnej jest domem dla nie nadającego się do zjedzenia basenu otoczonego polami geometrycznych soli.

Niecałe sto mil od najwyższego punktu w sąsiednich Stanach Zjednoczonych, Badwater Basin w Dolinie Śmierci utrzymuje rekord jako najniższy punkt w całej Ameryce Północnej i jest na ogół opuszczony, z wyjątkiem tytularnej puli słonej wody, która stale paruje.

Smoczo w środku mil zdradzieckich mieszkań solnych, Badwater Basin jest w rzeczywistości dość nieokreślonym punktem, leżącym w odpowiedniej odległości od basenu, który nadaje mu nazwę. Rzeczywisty punkt znajduje się na wysokości 282 stóp poniżej poziomu morza na końcu drewnianego pomostu, który pozwala odwiedzającym dojść do miejsca bez niebezpieczeństwa upadku przez tę warstwę solidnego pozornego podłoża do błota pod spodem. Znak oznacza rzeczywiste miejsce.

Basen, który nadaje temu miejscu nazwę, to niewielka ilość wody, która czasami wydaje się być taka, jakiej nie ma, kiedy poziom wyparowuje poniżej słonej skórki powyżej. Zawartość soli w wodzie powoduje, że jest ona prawie toksyczna i nadaje jej nazwę. Cykl parowania w niskim, gorącym miejscu faktycznie zapewnia najszybsze tempo parowania w całym kraju.

Niskie punkty nie są zwykle popularnymi miejscami turystycznymi, ale kiedy dochodzi się do twierdzenia, że ​​są najniższymi punktami w wielkich Stanach Zjednoczonych A, nie ma znaczenia, czy jesteście przygnębieni, czy tylko punkt orientacyjny geografii, to strona, którą można zobaczyć.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.