Palomar Observatory

Kalifornia #18

Cmentarz Mission Dolores

Najstarszy cmentarz w mieście, miejsce spoczynku założycieli miasta, mieszkańców Ohlone i morderców.

Obecnie jedna z niewielu cmentarzy pozostała w San Francisco, maleńkie cmentarzysko na misji Dolores było kiedyś częścią znacznie większego cmentarza, ostatecznego miejsca spoczynku założycieli miasta, kryminalistów i tysięcy rdzennych Amerykanów z plemienia Ohlone.

Oficjalnie znany jako cmentarz w San Francisco de Asi, najstarszy cmentarz w San Francisco (przylegający do najstarszego budynku w mieście, Mission Dolores) początkowo prowadził aż do ulicy Church Street i na 16. Ulicę. Misja została ustanowiona w 1776 roku, na długo zanim małe miasto San Francisco zostało zalane poszukiwaczami złota i rozszerzyło się na wydmy, aby otoczyć teren. W kilku etapach, począwszy od 1889 r. Zmniejszono rozmiary działek cmentarnych, w niektórych przypadkach przeniesiono je do masowych grobów, w innych przeniesiono je na inne cmentarze, aż w końcu skromne miejsce to wszystko, co pozostaje.

Nieoznakowane miejsca pochówku ok. 5 000 mieszkańców Ohlone zostały pochowane podczas Misji, pamiętając o posągu dziewicy Mohwok, Kateri Tekawitha, opatrzonej napisem “W modlitewnej pamięci naszych wiernych Indian”, a także sadzonkami rodzimych roślin i przykład rdzennego trzcinowego domu.

Godne uwagi San Franciscans pochowany na Mission Dolores to pierwszy meksykański gubernator Alta California, kapitan Luis Arguello, Don Francisco De Haro, pierwszy alcalde (burmistrz) San Francisco i William Leidesdorf, jeden z wczesnych wpływowych biznesmenów w mieście. Mniej ekscytujący, ale nie mniej znany w swoim czasie, cmentarz misyjny jest także domem dla ofiar miejskich komitetów czujności – bezwzględnych krzyżowców przeciwko zbrodni szerzącej się w początkach miasta. Bokser i wydawca kart do głosowania James Yankee Sullivan, polityk i zabójca * James P Casey (który wraz z kohortą został uznany za hazardzistę Charles’a Cora przez zwolenników wydawcy gazet i reformatora społecznego Jamesa Kinga Williama, którego zastrzelił) oraz osławionego Pani Annabella Cora (żona Charlesa) jest pochowana w misji. Grób i spektakularny pomnik króla Jakuba Williama został przeniesiony z San Francisco wraz z większością innych cmentarzy we wczesnych latach 1900-tych i nadal można go zwiedzać w nowym miejscu w Parku Cypress Lawn Memorial. Ogród przypominający ogród został niedawno odrestaurowany i jest dostępny dla zwiedzających za pośrednictwem sklepu z pamiątkami Mission.

* 14 maja 1856 r. Casey zatrzymał króla w San Francisco i zastrzelił go. Zmarł kilka dni później. Casey został aresztowany i zlinczowany wraz z Cora przez Komitet Nadzoru San Francisco. James King of William został pierwotnie pochowany na Cmentarzu Lone Mountain, ale później został przeniesiony do Cypress Lawn Memorial Park po tym jak cmentarze zostały eksmitowane z granic hrabstwa San Francisco.

Obserwatorium Palomar

Obserwatorium światowej klasy na pustyni w Kalifornii.

Obserwatorium Palomar było niegdyś największym na świecie obserwatorium astronomicznym i pozostaje jednym z najlepszych na świecie.

Obserwatorium Palomar, położone w górach południowej Kalifornii na północ od San Diego, zostało zbudowane przez słynnego astrofizyka George’a Ellery’ego Hale’a, którego dom w Pasadenie miał własne obserwatorium do użytku osobistego.

Palomar był drugą lokacją z trzema, na której Hale skonstruował to, co w owym czasie było największym obserwatorium na świecie – zapis, który Hale za każdym razem łamał tylko za jego czasów. Obserwatorium Palomar nadal działa do dziś, pomagając naukowcom z Caltech i całego świata w poszukiwaniu nowych wglądów i informacji gdzieś w gwiaździstych głębinach nieba.

Obserwatorium dysponuje kilkoma teleskopami, w tym słynnym 200-calowym teleskopem Hale (5,1 m) i 48-calowym teleskopem Samuela Oschina (1,2 m). Ponadto w obserwatorium znalazły się inne instrumenty i projekty, takie jak interferometr testowy Palomar oraz historyczny 18-calowy teleskop Schmidta (0,46 m), pierwszy teleskop Palomar Observatory, pochodzący z 1936 roku.

San Francisco Columbarium

Przywrócone i aktywne miejsce odpoczynku w epoce wiktoriańskiej w San Francisco.

W ciszy, która jest odpowiednia dla tego miejsca, za taflami szkła i otoczona pamiątkami i miłosnymi wiadomościami, są ostateczne miejsca spoczynku małej grupy San Franciszkanów, którzy mają szczęście przebywać w granicach swojego ukochanego miasta.

Columbarium w San Francisco (oficjalnie, Neptun Society Columbarium, należące do Neptune Society of Northern California) jest najstarszą z pięciu kolumbarii obecnych obecnie w mieście San Francisco, i jedyną, która nie jest denominacyjna (pozostałe cztery to Biskupi). W grudniu 2011 r. Kościół katolicki św. Dominika przy ulicy Busha ogłosił plan ustanowienia Kolumny św. Dominika.

Ukryty przy ślepej uliczce w sąsiedztwie pełnych pastelowych domów z połowy XX wieku, Columbarium to połączenie z wcześniejszą epoką w historii San Francisco i tajemnicą nawet dla większości mieszkańców. Zbudowany w 1897 roku przez Bernarda J.S. Cahill i odzwierciedlający neoklasyczny styl architektoniczny, który dominował w San Francisco, wraz z oddzielnym budynkiem krematorium był pierwotnie częścią 167-akrowego Cmentarza Odd Fellows.

Przeżył ustawę z 1901 r., Zakazującą dalszych pochówków w granicach miasta, ale prawie nie przeszedł przez plany rozwojowe następnych dziesięcioleci. Gdy ceny nieruchomości wzrosły w latach 30. XX w., Nakazano przeniesienie wszystkich grobów cmentarnych na południe do Colmy, obecnie nazywanej “Miastem Umarłych”. Cmentarz Odd Fellows, który otoczył budynek Columbarium, został ekshumowany i przeniesiony, pozostawiając tylko niewielki kawałek własności, niezgrabnie wciśnięty w społeczność mieszkalną.

Od 1934 do 1979 roku, piękny budynek był porzucony, zrabowany, zniszczony – rzekomo domem dla nielegalnych sprzedawców podczas prohibicji – i zarażony szopami i gołębiami. Przez ostatnie 30 lat Emmitt Watson, obecny opiekun i historyk Towarzystwa Neptunowego, pracował głównie w celu przywrócenia rozpadającego się Columbarium do dawnej świetności. Dwa pomysłowo uniesione balkony otaczają oświetlone budynkiem centralne atrium, które jest zwieńczone piękną kopułą z witrażowego szkła. Zaprojektowane jako część czterech opowieści o korytarzach budynku, zdobione nisze dla mieszkańców San Francisco z przeszłości mówią o historii miasta z lat 90. XIX wieku, w tym trzęsieniu ziemi z 1906 r. (Które budynek z łatwością przetrwał), zabójstwu Harveya Milka i oszałamiającym liczba zgonów w czasie epidemii AIDS. Jeśli masz szczęście, Watson opowie ci historie ludzi, którzy zostali tu z szacunkiem pochłonięci, i samego budynku.

Z mostu Golden Gate zjedź 19. Avenue, skręć w prawo na Anza Street, następnie na 15th Avenue, a następnie na Geary Boulevard. Postępuj zgodnie z Geary wschód około 10 bloków i poszukaj parkingu. Z Geary przejść do Loraine Court (skręcić w prawo na Arguello Boulevard, następnie w lewo na Anza Street). Columbarium znajduje się na końcu “Loraine Court”. Szanuj sąsiadów i przestrzegaj wszystkich zasad parkowania.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.