Kalifornia

Kalifornia #2

Tajne, wyłożone kafelkami schody

16th Avenue Staircase to 163 stopnie mozaiki, kolorowe schody schowane w spokojnej dzielnicy Sunset w San Francisco. Ta okolica ma niewiele innych atrakcji turystycznych, ale ci, którzy znajdą klatkę schodową, zostaną nagrodzeni wspaniałymi widokami na miasto, a także pięknym projektem ogrodu, w tym sukulentami i rodzimymi roślinami siedliskowymi dla motyla Green Hairstreak. Strona jest ważnym punktem na słynnym, przypominającym motyle Green Hairstreak Corridor w San Francisco.

Projekt rozpoczął się w 2003 r. I został ukończony w 2005 r., Z pomocą artystów i wielu wolontariuszy z sąsiedztwa, i zainspirowany został schodami Selarón w Rio de Janeiro, kolorowymi schodami wyłożonymi kafelkami i popularnym miejscem turystycznym.

Wszystkie mozaiki są przekazywane przez społeczność. Na samej górze jest słońce (schody schodzą z “poziomu morza” do słońca – rozumiesz?). Na dole jest jeszcze jeden ogród i jedna z ostatnich upraw formacji franciszkańskiej na górze (ma swoją własną biozone!).

Artystami do tej klatki schodowej są Collette Crutcher i Aileen Barr.

Ostatni księgarnia

Ta kultowa księgarnia LA mieści się w opuszczonym banku – zarówno symbolicznym, jak i eleganckim.

Więcej niż kilku bibliofilów wolałoby, aby ich cenne rzeczy były trzymane w skarbcu bankowym, a nie na półce z książkami, ale niewielu faktycznie dostrzega ich marzenie w działaniu.

Wejdź do The Last Bookstore, kultowego księgarni LA o niezbyt subtelnie symbolicznej nazwie, mieszczącej się w wielkim atrium tego, co kiedyś było bankiem.

Marmurowe kolumny i wysoki na milę sufit pozostały ze starego banku, ale zamiast patronów i strzeżonych stert gotówki, regały na książki ustawiają się w ścianach, a kunsztowny pokaz książek obfituje.

Nie sugerować, że wszystko jest nowe i błyszczące. Księgarnia faktycznie specjalizuje się w niedrogich używanych książkach i szczyci się oferowaniem wyboru dobrze zachowanych starych książek. Każdy, kto kiedykolwiek pokochał książkę w stylu vintage, dokładnie wie, co to oznacza dla stęchłego, dekadenckiego zapachu, który unosi się w powietrzu w tym pozornie świętym miejscu.

Niemal w taki sposób, aby podkreślić kwestię piękna w nieładzie, półki na książki umieszczane są w każdym miejscu w całym sklepie, a rzeźby zostały wykonane na zamówienie z przeładowanych lub uszkodzonych kopii. Istnieją nawet ukryte zakamarki, takie jak stare skarbiec bankowy, gdzie książki są mrugająco wyświetlane.

Istnieje sekcja hardbacków ułożona według koloru. Większość fikcji jest celowo niezarejestrowana, mająca na celu inspirowanie poszukiwań skarbów wśród kupujących. Każda książka w sekcji na górze to 1,00 $.

Krótko mówiąc, każdy centymetr tego miejsca został zaprojektowany, aby miłośnicy książek pokochali go i to się udaje.

Zjeżdżalnie Seward Street

Weź swój własny karton na śliskie zbocza betonu ukryte w sąsiedztwie parku.

Znaki z napisem “Żadnych dorosłych, chyba że towarzyszy im dziecko” towarzyszą dwóm ścieżkom śliskich zjazdów zjeżdzonych w mieszkalnym parku.

Zbudowane w 1960 roku i zaprojektowane przez miejscowego nastolatka, slajdy są w rzeczywistości triumfem aktywizmu sąsiedzkiego. W 1963 roku teren, na którym znajduje się Ogród Społeczny Corwin i Seward Mini-Park, był pustym terenem przeznaczonym do zagospodarowania. Mieszkańcy i rosnące rodziny z pobliskich ulic zorganizowali i zaprotestowali przeciwko zniknięciu otwartej przestrzeni, i walczyli z rozwojem przez dekadę, w tym w desperackim sprzeciwie z buldożerami w 1966 roku.

Ostatecznie miejscowi triumfowali i przekształcili los w park otwarty w 1973 roku. Ich wysiłki przyczyniły się również do zmiany ustawodawstwa miejskiego, wymagającego obecnie minimalnej ilości otwartej przestrzeni w nowych projektach rozwojowych.

Zjeżdżalnie są otoczone małym parkiem i rodzimym ogrodem w Kalifornii.

Kamienie Żeglarskie toru wyścigowego Playa

Kamienie Racetrack Playa pozostawiają ślady ruchu, ale nikt nigdy nie widział, jak się poruszają.

W kamieniołomach Racetrack Playa w Death Valley w Kalifornii jest coś absolutnie magicznego. Rozproszone wokół pustyni są duże skały z tajemniczymi śladami pozostawionymi za nimi. Ślady pokazują, że skały te przetaczały się i zygzakowały po ziemi, czasem nawet na długości 860 stóp. Jednak nikt nigdy nie widział, jak kamienie poruszają się. Trasy utrzymują się przez lata, zanim znikną, więc prawie niemożliwe jest przewidzieć, kiedy kamienie się poruszą lub jak szybko się poruszą.

Zespół naukowców postanowił znaleźć odpowiedzi. Nazwali grupę kamieni i przeprowadzili ankiety w tym obszarze przez okres siedmiu lat. 700-funtowy blok nazwany Karen, który nie poruszał się w ogóle podczas studiów, całkowicie zniknął, gdy wrócili po latach. Zwiedzanie 700-kilowej Karen wykonano ponad pół mili od miejsca badań. Późniejsze zespoły badały to zjawisko i ustalały, że zimowy lód i silne zimowe wiatry są odpowiedzialne za ruch kamieni; w szczególnie silne zimy kamienie mogą poruszać się dalej.

Bradbury Building

Legendarny budynek, który wymagał upiornej aprobaty, zanim został zbudowany.

Górnik, Lewis L. Bradbury, miał wspaniałą wizję pięciopiętrowego budynku w samym sercu Los Angeles i był przekonany, że tylko jeden człowiek może go dla niego zbudować.

Niechętny kreślarz George Wyman nie chciał brać udziału w projekcie i pozostał uparty, dopóki nie naradzi się ze swoim zmarłym bratem za pośrednictwem planszowej planszy. Pomimo tego, że przez tak wiele lat był zaledwie sześć stóp, wiadomość od Marka Wymana była jasna – praca przyniosłaby sukces. Więc George Wyman zgodził się i powstał budynek Bradbury.

Pod ogromnym wpływem utopijnej powieści science-fiction “Patrząc w tył” Edwarda Bellamy’ego, ogromna struktura jest wspaniała w swoich zawiłościach. Na zewnątrz nie jest zbyt zachęcająco, ale gdy wejdziesz do środka, wejdziesz na przepiękny centralny dziedziniec wypełniony naturalnym światłem wpadającym ze świetlika. Klatkowe windy, otoczone ozdobnym kutym żelazem, używanym obficie na wielu schodach rzucają cienie wokół dziedzińca. Używany jako zestaw do wielu filmów, w szczególności Blade Runner, balkony z lacework pojawiają się w różnych popularnych miejscach kultury, wpływając na film, TV, komiksy, teledyski i projekty gier wideo.

Najsilniejsza więź, jaką Bradbury Building ma w kulturze popularnej, pozostaje z Science Fiction. Nie tylko jego projekt zainspirowany powieścią science-fiction i dziedzińcem był idealnym miejscem dla filmów tego gatunku, synem Wymana był wydawca science fiction Forrest J. Ackerman. Powszechnie uważa się, że budynek został nazwany od Raya Bradbury’ego, bliskiego przyjaciela Ackermana i słynnego autora science-fiction, ale autor, który dzielił się z założycielem, jest jedynie zbiegiem okoliczności.

Tajny chodnik

Stary akwedukt Kanionu Niles w rejonie Zatoki San Francisco działa teraz jako porywający i tajny szlak przez naturę dla nieugiętych podróżników.

Tam, gdzie jest coś dziwnego i odosobnionego, zbierają się dziwni i odosobnieni. W żadnym innym miejscu nie ma to miejsca jak opuszczone, ale bezpieczne dawne struktury robót publicznych.

W parkach East Bay w rejonie Zatoki San Francisco jednym z takich magnesów dla ciekawskich i psotnych jest szlak znany jako The Secret Sidewalk.

W ogóle nie był to chodnik, lecz szczyt Akweduktu w Spring Valley – na wpół zakopany betonowy tunel biegnący całą drogę z Calaveras Reservoir w East Bay do San Francisco – akwedukt przebiegał przez podobnie czarującą Świątynię Wody Sunol. Celem było zapewnienie świeżej wody dla miasta. Przepompownia Irvington podniosła wodę do Crystal Springs Reservior przez Pulgas Water Temple, także na półwyspie. Niestety miejscowy poziom wód opadł gwałtownie, co skłoniło do utworzenia Okręgu Wodnego Alameda County. Akwedukt w Spring Valley zaprzestał działalności po zaledwie trzech latach użytkowania. Następnie akwedukt Hetch Hetchy rozpoczął dostarczanie z obszaru Yosemite, zasilanego grawitacyjnie w odległości 200 mil. Początkowo woda Hetch Hetchy była zasypywana do stawów perkolacyjnych otaczających Niles w celu ponownego naładowania zubożonych lokalnych warstw wodonośnych.

Dziś Akwedukt w Spring Valley nie jest dobry na wiele, oprócz buchającej ścieżki do zwiedzania i wędrówek, spacerów po otwartych przestrzeniach parku na gotowym chodniku. Okolica jest w inny sposób nietknięta przez cywilizację, należącą do lokalnego rządu i otoczona murami za znakami “zakaz wstępu”. Prowadzi to do wspomnianej użyteczności Tajemniczego Chodnika jako miejsca spotkań artystów graffiti i nastolatków, którzy mogą się wślizgnąć i cieszyć się przyjemnym odosobnieniem tajnego miejsca, o którym tylko wiedzą.

Funkcjonariusze Bay Area rozważają ponowne wykorzystanie akweduktu, a nawet ponowne wykorzystanie go jako rozwiązanie problemu rosnących szkód wokół tego obszaru, ale jak dotąd nie przeprowadzono żadnych planów.

W międzyczasie legenda Tajemnego Chodnika prawdopodobnie będzie nadal rosnąć, przekazywana ustnie od osoby do ciekawskiej osoby. Jako miejsce spotkań. Jako zaciszny pas dla kochanek. Bezpieczne i ciche miejsce, w którym nie powinno się być. Jest to właściwe tylko – pierwotnym celem akweduktu było dostarczanie wody do miejsc, w których nie powinno być. Teraz dostarcza miejskich odkrywców i legend w ten sam sposób.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.