Teatr

Kalifornia #7

Instytut Nielegalnych Obrazów

Muzeum odpowiednie dla miasta odpowiedzialnego za zaopatrzenie większości światowego LSD.

Czasami może to stanowić wyzwanie, gdy nakładają się pasje i predylekcje. Po prostu spytaj Marka McClouda, właściciela największej na świecie kolekcji sztuki kwaśnej bibuły. McCloud wspomina, że ​​początkowo “trzymał w zamrażarce przez długi czas, ponieważ nadal je niszczyłem, ale kiedy po raz pierwszy je oprawiłem, zdałem sobie sprawę, że naprawdę jest sposobem na uniknięcie ich zjedzenia!”

Wejdź do Instytutu Nielegalnych Zdjęć.

Ze swojego domu w Mission District w McCloud, McCloud zgromadził curio Acid Age, który jest podobno większy niż cała amerykańska agencja Drug Enforcement Agency (DEA). Niższy poziom wiktoriańskiego domu jest bardziej “oficjalną” galerią nieaktywnych chemicznie arkuszy i indywidualnych próbek kwasu zebranego od lat 60-tych do “Noughties”.

Słynna grafika od Myszki Miki w “Uczenniciu czarnoksiężnika” po komiksy Roberta Crumba pojawiła się na arkuszach bibuły, ale obrazy są używane bez pozwolenia artystów, aby uchronić ich przed ściganiem jako współspiskowców w nielegalnej działalności. Przez wiele lat McCloud tworzył bibeloty, ale zwraca uwagę, że jest artystą i zwolennikiem sztuki, a nie chemikiem.

Opanowanie tego wcielenia retrospekcyjnego nie nastąpiło bez jego wad. McCloud dwukrotnie został postawiony przed sądem w oparciu o zawartość Instytutu, a jego kolekcja została poddana inspekcji FBI. Za każdym razem sędziowie i urzędnicy zgodzili się z oryginalnymi stwierdzeniami McCloud: żadna z kartek nie jest zanurzona, to tylko specyficzny gatunek sztuki!

Oczywiście, częścią siły i postrzeganego zagrożenia Instytutu jest demonstracja przeciwnego argumentu: w jego skutkach osobistych i społecznych obraz nie może być oddzielony od halucynogennej substancji chemicznej, ponieważ te dwie prace razem wpływają na doświadczenie tych osób. uczestnictwo w LSD. Pomysł ten zapewnił artystom podstawę, na której można budować miriady tematów pojawiających się na blotnikach, począwszy od duchowych (hinduskie bóstwa, kwiaty lotosu) po kapryśny (postaci z kreskówek), a także komentarz kulturowy (Gorbaczow) i sprawiedliwy zwykły obłąkany (Ozzy Osbourne).

Niezależnie od tego, czy spacerujesz po pasie pamięci, czy doceniasz pomysłowość i poczucie humoru w każdej ościeżnicy, tak czy inaczej ogromny Instytut Nielegalnych Zdjęć McClouda ma dla każdego świetną dawną, wywrotową zabawę.

The Silent Movie Theatre

Ostatni tego rodzaju w kraju.

The Silent Movie Theater jest jednym z najbardziej uwielbianych teatrów w kraju. Został otwarty w 1942 roku przez Johna i Dorothy Hampton, parę Oklahomy, w czasie, gdy nieme filmy przestały istnieć. W ciągu kilku następnych dziesięcioleci John Hampton był odpowiedzialny za odtworzenie niezliczonych filmów niemych, chroniących te skarby historii kina.

Niestety, Hamptons zamknęli teatr w latach 70., ale został ponownie otwarty przez przyjaciela rodziny, Laurence’a Austin, w 1991 roku. Jednak w dziwnym momencie, wydawałoby się, wyciągnął prosto z filmu, Austin z teatru dramatycznego końca wkrótce po. W 1997 roku Austin został zastrzelony w holu teatru przez hordę wynajętą ​​przez partnera biznesowego Austina w licytacji o jego dziedzictwo.

Teatr został ponownie uratowany dwa lata później i otworzył go na ekranach “Modern Times”, ostatniego cichego filmu Hollywood, w reżyserii Charliego Chaplina.

Położony w samym sercu Hollywood, teatr co tydzień organizuje seanse. Kontynuuje tradycję filmów niemych, z akompaniamentem organów na żywo, w pierwszą środę i jedno pływające niedzielne popołudnie każdego miesiąca. Ponadto teatr został w pełni przywrócony do pierwotnego stylu vintage z lat 40. XX wieku; a także uaktualniony do współczesności z większym ekranem, najnowocześniejszym dźwiękiem i ładniejszymi miejscami do siedzenia (w tym bardzo wygodnymi sofami).

Obecnie w teatrze odbywają się liczne premiery, filmy niezależne, wydarzenia specjalne i prywatne, dzięki czemu jest to jeden z najbardziej znaczących w historii i kulturalnych teatrów w kraju. Data: 2017: Cinefamily “tymczasowo zawiesi” wszystkie działania w związku z zarzutami o molestowanie seksualne, które doprowadziły do dwóch wysokoprofilowych wyjść z organizacji.

Ruiny Sutro

Plac zabaw wody morskiej z pozłacanej ery San Francisco spłonął na ziemię w 1966 roku.

Niskie kamienne i betonowe ściany oraz poskręcane, zardzewiałe stalowe wsporniki to wszystko, co pozostało z ogromnych, oszklonych łaźni publicznych w Point Lobos. Kąpiele były dziełem miłości przez złotego inżyniera-milionera i pewnego razu burmistrza San Francisco Adolfa Sutro, który był oddany zapewnieniu mieszkańcom miasta taniej i zdrowej rozrywki. To poświęcenie mogło być rezultatem dojrzałości w jednym z najbardziej znanych złości nieprawości: gorączka złota ery San Francisco.

Zaledwie 20 lat, gdy przybył w 1850 roku, urodzony w Niemczech Sutro był ambitnym młodym inżynierem w mieście górników, hazardzistów i burdeli. Zarobił miliony dziesięć lat później, ratując kopalnie srebra Comstock w Nevadzie przed zdradliwą powodzią, która miała zabić jednego górnika za każdą uncję wydobytego srebra. Jego konstrukcja tunelu nie tylko uratowała życie, ale uwolniła jeszcze więcej srebra i uczyniła go ogromnie bogatym w tym procesie.

Począwszy od lat osiemdziesiątych XVIII wieku Sutro zaczął nabywać ziemię na obrzeżach miasta iw pewnym momencie powiedziano, że jest właścicielem aż 1/12 całego miasta. Na 22 akrach ziemi, którą nabył wzdłuż wybrzeża Pacyfiku, zbudował rozległe publiczne ogrody, przebudował ukochany Cliff House na piernikową wiktoriańską ikonę miasta i rozpoczął prace nad tym, co najpierw nazwał jego “akwarium”.

Pierwszymi etapami budowy był stosunkowo skromny sztuczny basen w naturalnej zatoczce obok Cliff House. Następnie zaczął opracowywać plany niezwykłej publicznej łaźni. Kąpiele publiczne były wściekłością czasu i mógł on być zainspirowany klasycznymi kąpielami, które widział podczas podróży po Europie.

Przykrywając trzy akry, sześć ogromnych basenów z wodą morską o różnych rozmiarach i temperaturach mieściło się pod ogromnymi szklanymi łukami. Budowa wymagała 10 000 baryłek cementu, 1,7 miliona galonów wody morskiej i 1 milion dolarów 1896 dolarów. Promenada z widokiem na baseny zawierała muzeum ciekawostek zebranych przez Sutro podczas jego podróży, w tym egzotyczne rośliny, taksydermię, okazy geologiczne i egipskie mumie. Goście mogą skorzystać z 500 małych garderób i trybuny obserwacyjnej z miejscami dla 3700 widzów.

Cud ich czasów, kąpiele były początkowo niezwykle popularne. Ale z czasem koszty utrzymania ogromnego budynku stały się ciężarem. W latach trzydziestych dodano lodowisko, a baseny pozostawały otwarte do lat 50. XX wieku. W 1966 roku był przeznaczony do rozbiórki, ale wybuchł w podejrzanych okolicznościach, zanim proces mógł się rozpocząć i został całkowicie zniszczony. Obszar ten jest teraz częścią National Park Service.

Nadal można dostrzec kontury budynku i przejść się wzdłuż ściany morskiej. Jedyną pulą łatwą do zidentyfikowania dzisiaj są pozostałości głębokiego basenu do nurkowania, który wciąż pokazuje podpory dla drabin i odrobinę niebieskiej farby. Ruiny są publicznie dostępne, ale teren jest trudny i może być niebezpieczny, zwłaszcza w złych warunkach pogodowych. Jednak główne ścieżki są łatwe do przejścia i pozwalają lepiej przyjrzeć się tym, które części są zbyt niebezpieczne, aby mogły teraz wejść. Dostępny jest również tunel jaskiniowy, z którego roztacza się widok na podwodne kanały.

Egipska kolekcja egipskich egipskich artefaktów Sutro znajduje się obecnie w kolekcjach Uniwersytetu Stanowego w San Francisco i można je zobaczyć po wcześniejszym umówieniu.

Części łaźni Sutro można również zobaczyć w filmie Harold and Maude, który został nakręcony po pożarze, ale kiedy więcej ruin nadal były bezpiecznie dostępne dla publiczności.

Ścieżka prowadzi od posiadłości Cliff House do ruin. W określonych porach roku kąpiele są zalewane wodą w zależności od pływów.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.