herbata

Kalifornia #8

Exploratorium

Niedawno otwarte nowo otwarte muzeum nauki w San Francisco.

Exploratorium, muzeum nauki, sztuki i ludzkiej percepcji, jest domem dla setek eksponatów, które pomagają w zrozumieniu elektryczności, ruchu odśrodkowego, fal dźwiękowych, złudzeń optycznych i przesądów między innymi.

Pierwotnie zlokalizowany w Palace of Fine Arts, Exploratorium ponownie otwarty w 2013 r. W Pier 15 na nabrzeżu San Francisco. Nowa przestrzeń zawiera zaktualizowane i ulepszone eksponaty, ale pozostaje blisko ducha funky, hands-on, homebuilt eksperymentów naukowych.

Exploratorium przypisuje się wpływowi na model eksploracyjnego, empirycznego projektu muzealnego, zachęcając odwiedzających do posługiwania się eksponatami i interakcji z nimi w celu zrozumienia nauki, która za nimi stoi.

Tactile Dome – niezalecana do klaustrofobii lub germofobii – jest doświadczeniem w całkowitej ciemności, która zmusza odwiedzających do zwiększenia poczucia dotyku, aby poruszać się po krętych ścieżkach na rękach i kolanach. Kopuła dotykowa musi zostać zarezerwowana z wyprzedzeniem i stanowi dodatkowy koszt wstępu do muzeum.

Każdego dnia Exploratorium zostaje opanowane przez dzieci na wycieczkach lub przyjęciach urodzinowych. Trudno w pełni cieszyć się eksponatami, podczas gdy dzieci gorączkowo opiekują się wystawą, ale obecnie są otwarte w każdy czwartek wieczorem tylko dla dorosłych. Światła są opuszczane nisko, pojawiają się specjalne eksponaty, takie jak rzeźba piłą łańcuchową lub Dr. MegaVolt, i podawane są napoje. W tym otoczeniu Exploratorium staje się fantastycznym krajem zabaw dla dorosłych, którzy wciąż mają w sobie tyle zachwytu, aby rozkoszować się wspaniałymi eksponatami Exploratorium.

Japoński ogród herbaciany

Relikty wystawy Midinter w 1894 roku nadal zachwycają odwiedzających.

Japoński ogród herbaciany w Golden Gate Park jest domem dla kilku fantastycznych historii.

Ekspozycja zimowa w 1894 r. Zawierała około 1 akra japońskiej wioski, która zawierała herbaciarnię (“ochaya” po japońsku). Ogród herbaciany okazał się tak popularny, że po zamknięciu targów, podczas gdy inne tymczasowe drewniane budynki były zburzone, ochaya otrzymała stałe miejsce zamieszkania w parku Golden Gate. To wielkie szczęście, ponieważ obecnie jest to najstarsza japońska ochaya w Stanach Zjednoczonych, która wciąż przyjmuje gości do dziś.

Niewiele pozostaje z dawno nieuczciwych, ale z niewielu rzeczy, które robią, spora część jest w Japońskim Ogrodzie Herbacianym. Krajobrazy ogrodowe zmieniły się całkiem sporo w ciągu ostatnich stu plus lat, ale na szczęście istnieje kilka funkcji, które nie uległy zmianie. Gdy targi zostały zamknięte, japoński architekt krajobrazu Makoto Hagiwara i nadzorca John McLaren doszli do porozumienia dżentelmena, dzięki czemu pan Hagiwara mógł stworzyć i utrzymać stały ogród w stylu japońskim jako prezent dla potomności. Stał się opiekunem majątku, wlewając całe swoje osobiste bogactwo, pasję i kreatywne talenty w stworzenie ogrodu o najwyższej doskonałości.

Pan Hagiwara rozszerzył ogród do obecnego rozmiaru około 5 akrów, gdzie on i jego rodzina żyli przez wiele lat, aż do 1942 roku, kiedy wraz z około 120 000 Japońskimi Amerykanami zostali zmuszeni do ewakuacji swoich domów i przeprowadzki do obozów dla internowanych. Po wojnie Harigawom nie pozwolono wrócić do domu w parku. Dom i świątynia Shinto zostały zburzone.

Wiele konstrukcji i mostu Drum (Taiko Bashi) stoją do dziś z kilkoma modyfikacjami. Most Drum jest tak zwany, ponieważ ma kształt połowy bębna nad spokojną kałużą wody. Chodzi o to, aby zobaczyć mostek bębnowy nad spokojnymi wodami, oferując odbicie mostu, tworząc pełne koło i przypominającemu widzowi księżyca. Rzeczywistość jest przepięknie zaprojektowana, bardzo stroma, nieco niebezpieczna, gdy jest wilgotna, wysoce niepraktyczna i niezwykle zabawna jako drewniana architektura.

Jedną z ciekawszych opowieści pochodzących z Japońskiego Ogrodu Herbacianego jest twierdzenie, że wymyślili Fortune Cookie. Ta słodka, chrupiąca przekąska z ukrytą mądrością ma sporą historię z wieloma roszczeniami do jej wynalazku, ale większość zdaje się zgadzać z jej wynalazkiem w San Francisco przez barona Hagiwara, który towarzyszy herbacie serwowanej w ogrodzie. Richard Miller, historyk z Podcastu i San Francisco, w swoim podcastowym odcinku o chińskiej fortunie Cookie słusznie żartuje, że “chińska fortuna” jest tak chińska, jak “francuski tost”, to znaczy francuski, to znaczy wcale. ”

Bob Baker Marionette Theatre

W zabytkowym teatrze marionetek znajduje się 3 000 ręcznie robionych lalek i darmowych kubków lodów.

Bob Baker Marionette Theatre, mieszczący się w centrum Los Angeles w Kalifornii, został założony przez Boba Baker’a i Alton Wooda w 1963 roku. Teatr został uznany za historyczny punkt orientacyjny w Los Angeles w 2009 roku i jest podobno najdłużej działającym teatrem lalek w Stanach Zjednoczonych. .

Baker jest znanym lalkarzem, a przy pomocy 3 000 ręcznie robionych marionetek od ponad 70 lat cieszy się publicznością. Baker był kluczowym aktywistą w tworzeniu statusu związku dla lalkarzy, a jego teatr służy jako poligon dla wielu lalkarzy, którzy kontynuują pracę w filmach fantasy. Z długą historią pracy w Hollywood, twórczość Baker’a pojawiła się w programach telewizyjnych, takich jak Star Trek i Bewitched, a filmy takie jak Bluebeard, A Star is Born i Close Encounters of the Third Kind.

Teatr został wybudowany w 1953 roku i uważano, że został zbudowany jako studio dla nagrodzonego Oscarem artysty efektów specjalnych, M.B. Paweł. Został zakupiony przez Baker and Wood w 1961 r., Gdzie pozostał jako magazyn bez okien w nieco zaniedbanej części miasta. Mimo skromnej białej fasady wnętrze zdobią czerwone aksamitne zasłony i wielkie żyrandole.

Tak jak to było 40 lat temu, dzieci (i niektórzy dorośli) zbierają się w kręgu na podłodze 200-osobowego teatru ze skrzynką na buty, gdzie siedzą i oglądają dzieła Baker’a ożywają. Przez nieco ponad godzinę Baker i około 8 innych uczniów lalek, ubranych na czarno, tka marionetki wokół swoich odbiorców. Lalki, ubrane w jasne zespoły, latają i tańczą do uroczej ścieżki dźwiękowej starych płyt fonograficznych, z zadrapaniami i ciepłym syczeniem analogowego dźwięku.

Po koncercie dzieci otrzymują filiżankę lodów waniliowych, tradycji, którą Baker uprawiał od momentu otwarcia teatru. Niektórzy rodzice, którzy kilkadziesiąt lat odwiedzali teatr, zauważyli nawet, że Baker wciąż używa tych samych drewnianych łyżek.

Choć pokazy służą głównie młodej publiczności, wielu dorosłych określiło występy jako “psychedeliczne”. Oszałamiające kolory i interaktywne wrażenia sprawiły, że teatr zyskał reputację nieliniowych, niecodziennych występów. Rzeczywiście, Baker jest znany z tkania scen disco w Dziadek do orzechów i zawiera wiele obcych tematów science fiction w swoim Halloweenowym Spooktacular.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.