telewizja jedzeniowa

Telewizja jedzeniowa

Zjawisko amerykańskiego szefa kuchni było ważnym elementem rozwoju telewizji żywnościowej w Stanach Zjednoczonych, ale amerykańska telewizja żywnościowa to nie tylko kult kulinarnego celebryty. Demonstracje kulinarne pojawiają się regularnie w wiadomościach telewizyjnych, rozmowach i programach w formacie czasopism od krajowych po lokalny i publiczny poziom dostępu do telewizji kablowej. Amerykańska telewizja publiczna (sieć PBS i jej lokalne filie), przedstawiła niektóre z pierwszych pokazów gotowania w 1960 roku z Julia Child The French Chef i kontynuuje, zarówno w kraju, jak i na miejscu, aby oferować szeroką gamę programów o gotowaniu i żywności.

Telewizja Żywnościowa (w sieciach kablowych i satelitarnych) otworzyła nowe tereny w latach 90., kiedy to stworzyła i utrzymywała stały harmonogram programowania żywności na siedem dni w tygodniu. Wiele innych sieci kablowych w domu i stylu życia oferuje również znaczące programowanie żywności i napojów: Discovery (w kilku kanałach), Fine Living i Travel Channel. Kanadyjskie, brytyjskie, australijskie i międzynarodowe programy żywnościowe są czasami dostępne.

“Świetni szefowie kuchni” Seria rozpoczęła się w latach 90-tych dzięki programowaniu wysokiej jakości, któremu towarzyszył gustowny jazz gitarzysty Charliego Byrda i niepowtarzalna południowo-akcentowana narracja Mary Lou Conroy. Świetni szefowie kuchni świata ma winiety na ponad 800 najlepszych kucharzy świata; wielu amerykańskich szefów kuchni zostało zaprezentowanych i specjalne segmenty zostały wykonane na wielkich szefów kuchni amerykańskich miast żywności, takich jak Nowy Orlean, San Francisco i Chicago. Ten stylowy program pojawił się w telewizji publicznej oraz w wielu sieciach kablowych.

Amerykańska telewizja żywnościowa może być podzielona na kilka odrębnych gatunków programowania:

Format “cook-in-the-camera” zapoczątkowany przez Julię Child. Tutaj szef kuchni pojawi się w dobrze wyposażonej kuchni i porozmawia z kamerą, podczas gdy on lub ona przygotowuje dania zgodnie z formatem pokazu: zdrowy, etniczny, smakosz, rodzinny, ekonomiczny. Wydaje się kilkadziesiąt, jeśli nie setki, tych programów.

Format “kucharza przed widownią”, którego pionierem był szef kuchni, Emeril Lagasse. Tutaj szef kuchni będzie grał tam i z powrotem zarówno dla publiczności studyjnej, jak i dla widzów; członkowie widowni studyjnej mogą zostać poproszeni o pomoc w przygotowaniu posiłków, a na pewno w degustacji. Gościnni szefowie kuchni mogą dołączyć do zabawy. Filmowe winiety mogą pokazywać szefa kuchni poza studiem, odwiedzać producentów żywności lub kupować składniki.

Format funkcji żywności; prowadzący może podróżować do różnych restauracji lub sklepów specjalistycznych w określonym regionie lub podążając za określonym tematem, przeprowadzać wywiady z właścicielami lub klientami i w inny sposób malować atrakcyjny obraz tego tematu dla widzów. Ten format może, ale nie musi, podkreślać miejsca docelowe podróży. Doskonały przykład: “Follow That Food” serii, w której gospodarz Gordon Elliott śledzi użycie wybranego składnika na całym świecie.

Format podróży żywności; gospodarz będzie podróżował, czasami do egzotycznych miejsc, w których będzie próbował jedzenia. Dwa dobre przykłady to Rachael Ray 40 dolarów dziennie, w której Rachael podróżuje do miejsc docelowych w Ameryce i na świecie, a jej inżynierowie posiłkują się posiłkami, aby mogła cieszyć się przyjemnym jedzeniem za mniej niż 40 USD (bez fast foodów), a Anthony Bourdain A Cook’s Tour, w którym Bourdain podróżuje po świecie (i podbrzusze Stanów Zjednoczonych) jedząc wszystko, co musi, aby zadowolić mieszkańców, czy to owca w Maroku, smażone na Marsa bary w Szkocji, czy wciąż bijące serce węża w Wietnam. Peppy, perky Ray to dzień w dzień, kontrastujący z cynicznym, ciężko pijącym Bourdainem, który pokazuje, jak zróżnicowany może być ten format.

Format informacji o żywności; gospodarz będzie mówił publiczności o ogólnych technikach gotowania (zamiast konkretnych wskazówek dotyczących przygotowywania posiłków), nauce o jedzeniu i historii, a także zaspokoi głód odbiorcy w celu uzyskania informacji na ten temat. Dobrym tego przykładem jest Alton Brown Good Eats serialu, który wykorzystuje dużo humoru, aby przekazać mądrość na temat jedzenia i gotowania.

Film dokumentalny na temat żywności; gospodarz, a może niewidzialny narrator, podaje historię, etnografię i naukę o konkretnym problemie z jedzeniem lub jedzeniem.

Konkurs żywnościowy, którego jest kilka rodzajów. Po sukcesie japońskiego programu Iron Chef, w którym najlepsi szefowie kuchni zmierzą się z pretendentami w niezwykle poważnej (a więc i zabawnej) arenie gladiatorów, Iron Chef America kontynuował koncepcję z amerykańskimi szefami kuchni. Programiści żywności obejmują także duże konkursy najlepszych szefów kuchni sponsorowanych przez ich różne stowarzyszenia zawodowe, na przykład amerykańskie i światowe konkursy cukiernicze i czekoladowe. Trzeci rodzaj konkursu obejmuje codziennych amerykańskich kucharzy, którzy rywalizują w setkach ogólnopolskich festiwali i konkursów kulinarnych, od dekoracji chili po ciasto. We wszystkich tych formatach gospodarz, a czasem inni reporterzy, będą rywalizować z konkurencją, udzielając wywiadów i winiet informacyjnych.

Program rzeczywistości żywnościowej; dobrym przykładem jest Fox Network Hell’s Kitchen. Tutaj wymagający (i często bluźnierczy) szkocki szef kuchni, Gordon Ramsay, eliminuje jednego szefa kuchni każdego tygodnia, aż ostateczny ocalały zdobędzie własną restaurację.

Gordon Ramsay

Program diety, w którym grupy ludzi, którzy chcą schudnąć, często konkurują ze sobą, przechodzą trudne zadanie zmiany nawyków żywieniowych i kulinarnych.

Program przedsiębiorcy spożywczego; pokazują walki, niepowodzenia i triumfy przedsiębiorców z innowacyjnymi pomysłami na nowe produkty spożywcze lub usługi kulinarne.

Program restauracyjny, w którym ekspert lub zespół ekspertów doradzi zmagającej się z restauracją, jak zmienić menu i wygląd, aby przetrwać.

Program przebudowy kuchni, w którym Amerykanie, z zewnętrznymi ekspertami lub bez, pracują z ograniczeniami przestrzeni i budżetu, aby zaprojektować bardziej efektywne pomieszczenia kuchenne i jadalne dla swoich domów i rodzin.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.