Waszyngton #8

Pomnik Adamsów

Pamiątkę Adamsa zlecono w 1886 r. Na cześć Mariana “Clover” Hooper Adams, zmarłego fotografa i żonę powieściopisarza Henry’ego Adamsa.

Adams, który jest znanym i szanowanym fotografem amatorskim, popełnił samobójstwo w 1885 roku, pijąc fotografię wytwarzającą substancję chemiczną. Po jej śmierci mąż spalił jej papiery i listy. Nigdy więcej nie wspomniał jej imienia.

Po otrzymaniu prowizji od Henry’ego Adamsa, słynny rzeźbiarz Augustus Saint-Gaudens ukończył pomnik w 1891 roku. Postać androgyniczna nie jest podobna do koniczyny Adams, raczej okryta postacią reprezentuje buddyjskie postrzeganie Nirwany, inspiracji, którą odniósł Henry Adams podczas pobytu w Nirvanie. Japonia.

Pomnik znajduje się na cmentarzu Rock Creek w północno-zachodnim Waszyngtonie. Posąg jest nieoznakowany, ale można go rozpoznać po gęstym kręgu otaczających go krzewów. Podnieś mapę cmentarza, aby znaleźć pomnik lub po prostu przejdź przez ten stary i piękny cmentarz.

Pomnik Alberta Einsteina

Zaledwie kilka kroków od Wietnamskiego Pomnika, Rezerwy Federalnej i Departamentu Stanu, Narodowa Akademia Nauk (NAS) ma jedne z najbardziej godnych zaufania nieruchomości w Waszyngtonie. Ma też jedną z najukochańszych posągów Dystryktu, odsłoniętą w 1979 roku, aby świętować setne urodziny Alberta Einsteina.

Posąg ma potrójne rozmiary, odlany z brązu i och, więc zapraszam do siedzenia. Stworzony przez rzeźbiarza Roberta Berksa, głowa jest wzorowana na popiersiu, które artysta wyrzeźbił w domu naukowca w Princeton w latach 50. XX wieku. Olbrzymi geniusz z brązu jest zrelaksowany, trzymając tabletkę, na której nakreślono trzy najważniejsze jego naukowe uwagi: efekt fotoelektryczny, teorię ogólnej teorii względności oraz równoważność energii i materii.

Einstein został wybrany do NAS w 1922 roku, rok po tym, jak zdobył nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Jego obywatelstwo w tym czasie jest nieco skomplikowane (był naturalizowany Szwajcarów, ale urodzony w Niemczech, a także twierdził Republiki Weimarskiej), a ponieważ tylko obywatele USA mogą być wybrani jako pełnoprawni członkowie, wszedł jako “Foreign Associate.” In W 1940 r. Został obywatelem Stanów Zjednoczonych, a dwa lata później został wybrany na pełnoprawnego członka, służąc misji NAS aż do swojej śmierci w 1955 r.

NAS to prywatna, nienastawiona na zysk organizacja naukowców, inżynierów i lekarzy, stworzona po to, aby zapewnić “niezależną, obiektywną radę dla narodu w kwestiach związanych z nauką i technologią.” To dobrze, że jest również w zasięgu wzroku Lincoln Memorial – Agencja została stworzona przez kongres w samym środku wojny secesyjnej, w akcie podpisanym przez samego prezydenta Lincolna.

Kościół dwóch światów

Wyznawcy wiary spirytystycznej wierzą, że dusza po śmierci ciała nadal istnieje i że wierzący mogą komunikować się ze zmarłymi. Spiritualists uważają, że zmarły może nadal rosnąć i ewoluować w zaświatach, a jako taki możemy wiele się nauczyć od komunikowania się z nimi.

W cichym zakątku Georgetown w Waszyngtonie znajdziesz duchowy dom modlitwy, Kościół Dwóch Światów, nawiązujący oczywiście do świata duchów i naszego ziemskiego królestwa. Mieści się on w dawnym budynku kościoła metodystów. Jest to najstarszy kościół spirytystyczny w powiecie, pochodzący z 1906 roku.

Pierwszą rzeczą, którą zauważysz w Kościele dwóch światów, są witraże. W połączeniu z brązową ceglaną powierzchnią i wysokimi drewnianymi drzwiami wygląda jak typowy lokalny kościół. Ale Kościół Dwóch Światów jest daleki od typowego.

Spirytualizm osiągnął swój szczyt między latami czterdziestymi a dwudziestymi, osiągając w szczytowym okresie około 8 milionów wyznawców, głównie z klasy wyższej. Dziś jest znacznie bardziej niszowa: choć główne drzwi Kościoła Dwóch Światów prowadzą do wielkiej, przestronnej sali, niewielka widownia oznacza, że ​​spotkania odbywają się często w mniejszym pokoju na tyłach.

Uczestnicy kościelni otrzymują księgę hymnów spirytystycznych, czytanych z całej służby. Kościół oferuje również uzdrowienia, rodzaj rytuału spirytystycznego, medytację grupową i literaturę o tym, jak zbudować swój własny ołtarz w domu. Spirytyści wierzą w moc swojej wiary w leczenie chorób i chętnie dzielą się radami z odwiedzającymi. Chociaż jest to dalekie od wymogu, uczestnicy czasami recytują mantry i sięgają po duchy podczas wizyty w kościele.

Podziemne skamieniałe skórki cypryjskie D.C.

Obszar wokół 17 i M Streets w północno-zachodnim Waszyngtonie, DC wyznacza północną krawędź starożytnego bagna. gdzie stoją ogromne, łyse cyprysy, które kiedyś miały 1700 lat. Zaledwie dwadzieścia stóp pod ruchliwymi ulicami Waszyngtonu, skamieniałe pnie tych majestatycznych drzew zostały pogrzebane od tysiącleci.

W 1922 roku załogi kopiące dla budowy Mayflower Hotel jeden blok na zachód na Connecticut Avenue odkryły skamieniałości łysych cyprysowych pni o średnicy ośmiu stóp. Budowa innych dużych budynków na pobliskiej 17th Street – Budynek Inżynierów Operatorów w 1955 r. I dodatek National Geographic z 1961 r. – ukazały podobne skamieniałości. Uważa się, że podstawy tych drzew zostały pogrzebane podczas późnej plejstoceńskiej epoki (126 000 do 9700 pne), gdy topniejące lodowce zdeponowały tony mułu i żwiru na swoich korzeniach, zmieniając teren i przepływ wód pływowych z rzeki Potomac. Łysy cyprys jest bliskim krewnym sekwoi kalifornijskiej, a ponieważ należą one do najdłużej żyjących roślin w Ameryce Północnej, ich skamieniałe pierścienie są niezwykle cenne dla naukowców zainteresowanych skutkami zmiany klimatu. Zachodzące na siebie zapisy z ich tysiącletniej długości życia można porównać do tych znalezionych wzdłuż wschodniego wybrzeża na południe od Gwatemali, pomagając w tworzeniu szczegółowego zrozumienia klimatu przez wiele tysiącleci.

W tej części miasta wciąż można zobaczyć łyse drzewa cyprysowe – ten sam gatunek, co skamieniałe – posadzone na północ od Domu Wieczystego na Placu Lafayette. Czterech z nich datuje się na połowę 19 wieku, ale bez mulistej wody wokół korzeni brakuje im ciekawych “kolan”, które są charakterystyczne dla ich naturalnego, bagnistego środowiska. Waszyngton wciąż jest nazywany bagnem, a dzięki tak długim okresom życia one również mogą zostać ponownie odkryte jako część zapisu skamieniałości naszej epoki, tym razem pomieszanego z kamieniami budynków kapitolu.

Będziemy musieli wrócić za 100 000 lat, aby się tego dowiedzieć.

Na Lafayette Square, na północ od Białego Domu, rosną cztery łyse cyprysy.

Ponieważ prawdopodobnie nie możesz uzyskać pozwolenia na wykopaliska, aby wykopać ulicę, na wersje skamieniałości sprawdź eksponaty Geologii i ekspertów w National Geographic Museum na 1145 17th Street, NW lub Smithsonian Museum of Natural History w National Mall . Skamieniałe drzewa z północno-zachodniego obszaru DC są częścią stałych zbiorów w obu muzeach.

Post Author: Micorazon

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.